Voor de kust van Senegal worden steurgarnalen gevangen en dezelfde dag overgevlogen naar de betere Spaanse en andere vismarkten rond de Middellandse Zee. Deze landen betalen het meest voor garnalen, met een voorkeur voor garnalen die uit hun eigen zee zijn voortgekomen. Maar die zijn helaas niet meer voldoende aanwezig. De argeloze toerist aan de Spaanse kust geniet van paella met garnalen, in Frankrijk van zijn fruits de mer en in Italië van zijn liguine met zeevruchten, etc…
Garnaalvissers voor de Afrikaanse wateren halen slechts 15% garnaal op en tot 85% bijvangst, die meestal niet te verkopen is. Met jonge exemplaren van de zaagbaars en zeebrasem, 2 die behoren tot de meest bedreigde vissoorten. In 1983 werd door 19 Franse schepen 150 duizend kg garnalen opgehaald voor de kusten van Senegal. Tegenwoordig is dat nog geen 40 duizend kg. De Afrikaanse bevolking die naast de vangst grijpt, wordt er weer een kilootje magerder van.