Ja, geen enkele vis is ervan gespaard gebleven. Zelfs in de Noord- en Zuidpool zijn alle vissen en (zee)zoogdieren ernstig verontreinigd. De Eskimo, met zijn vetrijke verbruik van vis en zeehond, bulkt van de vervuiling. Nog veel meer dan wij. De eskimo’s zijn bang om nog vis te eten omdat blijkt dat de moedermelk van de Eskimo te sterk vervuild is. Ze gaan meer en meer Westerse ingevoerde geraffineerde voeding consumeren uit noodzaak. Vele ijsbeerpopulaties kunnen zich mede door de opgestapelde vervuiling niet meer normaal voortplanten.

Maar niet alleen vissen worden vervuild. Langs verschillende kusten en binnenwateren begint in het water het zuurstofniveau ernstig te dalen, zodat het leven in zee in haar voortbestaan bedreigd wordt. Het zijn meestal plaatsen waar algen beginnen te woekeren. Men noemt deze gebieden langs de kust ‘opkruipende dode gebieden’ (Creeping Dead Zones).
In veel landen krijgen varkens, gevogelte, melkvee, gekweekte schaaldieren en vis vismeel in hun voer. En zo zorgt de consumptie van zuivel en vlees naast vis en visolie voor de belangrijkste bronnen van uiterst toxische stoffen. Dierlijke vetten zoals kaas zijn mede daarom vandaag giftig.

Deze vervuilde vissen zijn ook nog eens de belangrijkste oorzaak van bacteriële vervuiling in onze voedselketen.

Alle visolie bevat restanten of een overvloed aan deze toxische stoffen. Geen enkel merk is vrijgesteld. Soms zitten hun waarden onder de norm, maar ze zijn nooit vrij van vervuiling. En elk lot is verschillend maar nooit volledig vrij van dit vergif.
De eenvoudigste manier om minder pcb’s en dioxines op te nemen is volgens de Europese Commissie minder of geen vis of visolie te consumeren.