Tienduizend jaar geleden was de meest visrijke zee ter wereld, de Noordzee, een toendra. In de ijstijd was het waterniveau 50 meter lager dan tegenwoordig. De Noordzee is dan ook een ondiepe zee die voor 75% niet dieper is dan 50 meter.

Duizenden jaren was de Noordzee één van de grootste visreservoirs voor Europa en zo helder als een parel. Vandaag is ze uitgegroeid tot een modderige industriële poel. Een duiker heeft meestal niet meer dan één meter zicht.
Deze modderigheid van het water is voornamelijk het gevolg van overbevissing. Langsheen de Noordzee kust waren immense oesterbanken, met hun groot filterend vermogen, die reeds voor de 2de wereldoorlog werden leeggeplukt en werden beschadigd door de enorme sleepnetten. Oesters verorberden enorme hoeveelheden plankton waardoor het ondiepe water van de Noordzee gefilterd werd.

De grote walvis verdween uit de Noordzee omdat de mosselen in de delta’s verdwenen zijn. Zag je vroeger bruinvissen soms per 6, dan zijn ze nu zeldzaam te bespeuren. Ook de steur aan de Rijndelta is volledig verdwenen. De Atlantische zalm is langs de rivieren van de Noordzee een grote afwezige geworden. De rode tonijn is in de Noordzee zo goed als helemaal verdwenen. 100 jaar geleden ving men nog roggen zo groot als een mens, nu niet meer. De heek en de haring zijn met 90% ingekrompen in populatie. De Noordzee makreel is er tot 1970 leeggevist en is nooit meer teruggekomen. Een tong uit de Noordzee kon vroeger 40 jaar worden, nu worden er nauwelijks nog gevangen die ouder zijn dan 6 jaar.

In het Westelijk gedeelte van het kanaal, waar het water nog helderder is, herbergt de zee schitterend gekleurd koraal en zeewaaiers. Noorwegen heeft berekend dat reeds 40% van deze koraal door sleepnetten zwaar werd beschadigd en dat het 100.000 jaar nodig zal hebben om zich te kunnen herstellen.

Als je het water aan de Belgische en Nederlandse kust ziet, dan zie je bruin schuimende golven. Dat was nog geen 30 jaar geleden totaal anders. Toen was het schuim er nog wit!