Mangroves bieden onderdak aan een ongelooflijke verscheidenheid aan levensvormen. Daar paaien en broeden veel vissen, schaaldieren en andere dieren. De garnalenkwekerij maakt er een onvruchtbare en toxische garnalencocktail van. Als de mangroves worden gekapt, wordt de kust instabiel, wordt erosie opgewekt waardoor koraalriffen en zeegrasbedden worden beschadigd. Het betekent ook de verwoesting van de natuurlijke omgeving voor weekdieren tot zelfs de zeekoe.
De afname van het areaal mangrove is een wereldwijd probleem. In Zuidoost Azië is dat vooral te wijten aan de enorme toename van vijvers voor de kweek van vis of garnalen, een lucratieve handel, waar het mangrovebos soms voor moet wijken. Ook speelt houtkap een rol, evenals grote ontwikkelingsprojecten voor uitbreiding van de landbouw of stedelijk gebied.

Zonder aanvullende maatregelen zal over veertig jaar de helft van alle koraalriffen zijn verdwenen, waarschuwde de internationale natuurbeschermingsorganisatie IUCN eind vorig jaar. Momenteel is naar schatting al twintig procent van de koraalriffen vernietigd.

Mangroven zijn vloedbossen langs tropische kusten. De bomen worden twee maal per etmaal gedeeltelijk overspoeld met zeewater terwijl rivieren grote hoeveelheden modder afzetten.
Er zijn maar weinig soorten bomen die hier kunnen overleven. Deze zijn extra aangepast met ademopeningen in hun stammen en wortels of zoutklieren aan hun bladeren.
Kenmerkend zijn de kromme steltwortels van Rhizophora-bomen en de puntige ademwortels van Avicennia’s die een soort ‘spijkerbed’ in de modder vormen.