De manier waarop vissen gedood worden is in hoge mate bepalend voor de mate van lijden. Het doden van vissen is op dit moment niet wettelijk geregeld.

Verstikking
Anders dan veel mensen denken gaat een vis niet snel dood wanneer hij op het droge gebracht wordt. Haringen zijn bijvoorbeeld pas na een 35 minuten gestikt, kabeljauwen en wijtingen na een 60 minuten. Tongen en schollen doen er nog langer over. Zij zijn na ongeveer 4 uur pas dood.

Strippen
Het strippen houdt in dat de vis levend wordt opengesneden om de organen en het bloed te verwijderen. De vis gaat hierdoor echter niet onmiddellijk dood. Haringen, tongen en scharren kunnen hierna nog tot 10, respectievelijk 30 en 35 minuten in leven blijven. Schollen houden het maximaal 50 minuten uit.

Verstikking samen met strippen
Deze dodingmethode houdt in dat de vissen eerst gedurende 7 tot 20 minuten 'stikken' in de lucht, waarbij ze dus niet doodgaan omdat hun hersenen intact blijven. Vervolgens worden ze, nog levend, ontdaan van hun organen en bloed. Ze leven dan nog 10 tot 30 minuten totdat de dood intreedt.

Neksnede
Deze dodingmethode wordt speciaal bij palingen toegepast. De paling krijgt een snee achter de kop waardoor het ruggenmerg wordt doorgesneden. De zuurstoftoevoer naar de kop blijft echter intact waardoor het dier nog niet doodgaat. Wanneer daarna het dier wordt opengesneden en van zijn organen ontdaan, gebeurt dit dus mogelijk bij bewustzijn.

Doodkruipen
Bij deze methode wordt over de levende paling zout gestrooid waardoor de huid ontslijmd wordt. De paling vertoont langdurig heftige zwembewegingen om het zout te ontvluchten. Dit zoutbad heeft op de huid van de paling een effect dat is te vergelijken met brandwonden bij de mens. Bovendien beschadigt het zout de kieuwen. Een uiterst pijnlijke methode dus. Wanneer de paling tenslotte ophoudt te bewegen, is hij nog niet dood, maar hij wordt dan wel van zijn organen ontdaan. Helaas zijn er nog steeds palingvissers die de vissen doden met behulp van een zoutbad. Zodoende kan er meer filet geoogst worden omdat er minder brandvlekken aanwezig zijn. Bij grotere bedrijven wordt de paling machinaal gedood, met behulp van stroomstoten. Soms worden vissen überhaupt niet gedood, maar worden alleen de te consumeren delen ervan gesneden, waarna de vis weer wordt teruggegooid. Haaienvinnen zijn hier een voorbeeld van. Het wordt hoog tijd dat de overheid ingrijpt en eisen stelt aan de te gebruiken dodingmethoden.